Huh wat is dat ? Weer een nieuwe spelregelwedstrijd bij de SVDU of een nieuw soort competitiespel ? Nee, niets van dat alles. Begin mei kregen we een verzoek van de Scheidsrechters Vereniging Amsterdam met het verzoek of wij mee wilden doen aan een 7x7 voetbaltoernooi. Teammanager Jesse Knetsch is vervolgens aan de slag gegaan en heeft het voor elkaar gekregen om zeven mensen te enthousiasmeren om mee te doen aan het toernooi.

 

Op zaterdagochtend 5 juli 11.45 uur vertrok de SVDU spelersbus naar de Amsterdamse Watergraafsmeer. Als je er al een tijdje niet meer geweest bent kom je er pas achter hoe het ook daar in de loop der tijden veranderd is. De SVA huist tegenwoordig bij Geuzen/Middenmeer.

 

Na een gedegen warming-up stond er om 13.25 uur meteen al een kraker op het programma. De tegenstander was de organiserende vereniging. Zij probeerden ons nog te imponeren met een soort van haka voor de wedstrijd, maar daar raakten we niet van in de war, want al na drie minuten liet Stijn de keeper van de SVA, met een subtiele voetbeweging, de verkeerde kant opduiken. Helaas mochten we niet lang van de voorsprong genieten, want binnen een minuut stond het alweer gelijk en nog geen twee minuten later keken we zelfs tegen een achterstand aan. Er was nog tijd zat om dat recht te breien. Coach Jesse rouleerde het team door en dat zorgde ervoor dat we weer de nodige kansen kregen. Achterin werd er volop risico genomen, maar keeper Youri Pieters bleek voor de aanvallers van de SVA een echte sta in de weg te zijn. Jammer genoeg lukte het ons niet om de gelijkmaker te scoren. Dat voetballen toch iets anders is dan fluiten, bleek wel na afloop : menigeen stortte ter aarde en verzuchtend : “hier gebruik je toch iets andere spieren voor dan met fluiten”. Het weer hielp ook niet mee. De temperatuur was goed maar de luchtvochtigheid was hoog. Gelukkig was de bar dichtbij…

 

Een half uurtje later mochten we aantreden tegen de torenhoge favoriet (what’s is a name) FC Knudde. Dat ze echt konden voetballen bleek al na twee minuten : de spits van hun draaide onze verdediging even gek : 1-0 voor de thuisclub. Nog geen minuutje later dacht onze Stijn : “wat jullie kunnen kan ik ook”. En daar ging de trucendoos open samen met Lars en Jessey. Uiteindelijk was het Stijn die het laatste zetje gaf : 1-1. Het leek op een sensationele 1-1 te eindigen, maar daar dacht onze tegenstander toch anders over. Twee minuten voor tijd scoorden ze alsnog de 1-2. Jammer, hier had meer in gezeten.

 

De laatste wedstrijd van de poulefase mochten we aantreden tegen Team ALO. Coach Jesse had het team aardig op schop gegooid onder het mom van : de dood of de gladiolen. Keeper Youri trok zijn handschoenen uit en ging aan de rechterkant spelen en Tim werd de nieuwe keeper. In het begin werden er nog wat speldenprikjes uitgedeeld, maar na de 0-1 stortte de Utrechtse muur in en moest Tim de bal vier keer uit het netje halen.

 

Dan maar proberen om geen laatste te worden. In de wedstrijd om de zevende plaats tegen Los Dramaticos gingen we voortvarend van start. De ene kans na de andere kans werd er gecreëerd maar paal en lat stonden de 1-0 in de weg. En tsja dan zul je altijd zien : bij één van hun spaarzame aanvallen scoorden zij alsnog. Wat een onrecht…  

 

Na afloop was er nog een goed verzorgde BBQ door onze gastheren. Het was een gezellige middag/avond en dit smaakt zeker naar meer. Om 20.00 uur zette buschauffeur Henk weer koers richting de Domstad. Youri, Alex, Jesse, Jessey, Stijn, Tim en Lars : bedankt dat jullie de SVDU weer op de kaart gezet hebben. Het was stil de laatste tijd, maar hopelijk komt er hierdoor weer een beetje reuring in de activiteiten.

 

Met vriendelijke groet,

Jacco.