• Column || Het missen van promotie is erger dan een seksloze zomer

    Het is bijna weer zover! De periode van promoties en degradaties. Voor iedereen bekend: de triomfantelijke berichtjes op Facebook, Snapchat, Instagram (waar eigenlijk niet?!), met verhalen van scheidsrechters die het na een prachtige zegetocht tóch is gelukt om een niveautje hoger te gaan fluiten. En het is helemaal genieten als ze iets eraan toevoegen als: ’’Dat dit met mijn leeftijd/gezondheid/vaderschap nog is gelukt!’’. Liefst natuurlijk vergezeld met zoveel mogelijk uitroeptekens, want meer uitroeptekens geeft een extra dimensie aan de prestatie! Het is ze gegund, ook ik heb genoeg aan de verboden vrucht van promotie mogen proeven en echt de verhalen zijn waar. Deze smaakt beter dan een HEMA-worst.

    Waar ik wel werkelijk schijtmisselijk van wordt is van mensen die het net niét gehaald hebben. Het is natuurlijk enigszins begrijpelijk die frustratie. Het is niet leuk om te horen dat je eigenlijk faalt (dat doe je als je voor jezelf glorieuze promotieplannen in het hoofd hebt en als dat uiteindelijk niet lukt. En dat voelt misschien een beetje onterecht. Het is immers de eeuwige discussie van onze jurysport: het is gemakkelijk om dat de corrupte KNVB de schuld te geven. Met hun vreselijke rapporteurs, het beginsel van al het kwaad. Maar het cliché is gewoon waar: op de hoogste niveaus in Nederland fluiten gewoon de beste scheidsrechters. Heb in de rimboe van Zuid-Utrecht nog nooit een scheidsrechter zien fluiten die hetzelfde niveau als Danny Makkelie heeft.

    De spiegel, weten wat je kan en niet kan, is ontzettend belangrijk. Ik voel soms ook wel, stiekem en in stilte, de pijn als ik de ranglijst zie. Voor mijn gevoel is dat dan ook onterecht. Maar de realiteit is vaak: de mannen die wél gingen waren gewoon beter. En daar zal ik vrede mee moeten hebben, hoe cru dat ook voelt. En dan heeft het geen zin om allemaal boze selfies te gaan plaatsen met gebroken hartjes en #kutKNVB op Twitter plaatsen. Daar doe je alleen jezelf pijn mee. En de stoffige KNVB heeft niet eens Snapchat, dus dat wordt snel een beetje zielig.

    Wat daarna rest is de zomerstop. Een beetje aandacht geven aan de partner, even weer wat leuks doen met elkaar. Hij of zij heeft óók eens een lekkere HEMA-worst verdiend, zonder dat jij gelijk oeverloos begint te lullen over je vreselijke hobby. Ik zou zeggen: geniet ervan. Het gerommel in de marge begint weer sneller dan je denkt!

    Kardinaal Martini